Showing posts with label யாழ். Show all posts
Showing posts with label யாழ். Show all posts

27 Nov 2011

வழியும் நினைவுகளிலிருத்து

நன்றி: fuchsintal.com
 

இடுக்குகளில் கசியும்
வெளிச்சத்தில் தவிக்கிறது மனசு
மெல்லிய விழி
இதழ்களை விரித்து
புன்னகையால் ஒளி
வெள்ளம் பாய்ச்சுகிறாள்
கதிரவனை கண்ட காந்தியாய்
துள்ளி எழுகிறேன்....

பின்பனியில் உறைந்துபோன
எழுத்துக்கள் - அவளின்
ஆவணி கால அரங்கேற்றங்களில்
நிரம்பி வழியும் நினைவுகளிலிருத்து
கசியத் தொடங்குகிறது..

9 Feb 2011

ப்பா நிறங்கள்....



1.
டெடி பொம்மைக்கு
காய்ச்சலாம்
பிஞ்சு விரல்களில்
நெற்றி தொடுகிறாள்
காலிலும்  கையிலும்
ஊசி போடுகிறாள்
தடவி விடுகிறாள் 
நான் டெடியாகிக் கொண்டிருந்தேன்...

2.

ராசு  அண்ணன்
நேற்று வந்து போனான்
கமலா அக்கா
இன்று வந்திருக்கிறாள்
மாமனும் மச்சானும்
சித்தியும் சிக்கல்களும்
போன பின்
கேட்கிறான்
அப்பா னா என்னமா?


21 Dec 2010

காண் யான்



என் இடப்பக்க வழி
தாழ் திறந்து
நினைவலைகளில் - உனக்கான
கனவுக் காட்சிகளை
உருவி
திரையிடுகிறேன்...

நகைக்கிறாய் - உன்
பிஞ்சு விரல்களால்
மெல்ல  வருடுகிறாய்
நேற்று பொழிந்த
பனிமழையில்
நனைகிறேன் நான்....

அள்ளி எடுத்து
காற்றில்
துள்ளிக் குதித்து
வீசி விளையாடுகிறாய்
காண் யான்
உயிர் சுவாசிக்கும்
நிஜங்களாய் - மிதந்து
தரை தொடுகிறேன்....

இதழ் நுனிகளில்

பதியும் - உன்
முத்தங்களின் ஈரம் -
என்னுள்
பெண்மையை தீண்டுதடி
முலையிலும் பாசம் சுரக்குதடி...


28 Nov 2010

பிறக்கிறது ஓர் மாண


மூன்றாம் நாள்
நிலவொன்று 
எழும் அந்தி வேளையில்
வீசும் மந்திர புன்னகையில்
பிறக்கிறது ஓர் மாண

பொழியும் வெள்ளை
பனி திரள்களை
ஆரத்தழுவும் மனசு
கரம் விரித்து
அள்ளுகிறது அவள்
கற்றுக்கொடுக்கும் நம்
மொழியின் புதிய பரிமாணங்களை...

மொட்டைமாடி  நிலவும்
அம்மா மடி சோறும்
இப்பொழுது
கணினி வழி யூடூபும்
கரண்டி வழி கார்ன் ப்லேக்சுமாய்
மாறிப் போன காவியங்கள்
இங்கே ஆயிரம் ஆயிரம்.....

பிறந்தநாள்  காணும் என் அன்பு நட்புக்கு வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்...

டிஸ்கி : மாண - யாழினின் மொழியில் வேண்டாம் என்று பொருள்....

19 Nov 2010

மிளிர்கிறது


பறந்து வந்த
அந்த முன்னிரவில்
வேர் அசைக்க
தலையாட்டும் மரக்கிளையில்
மழை துளிகள்
சுமக்கும் இலைகள்
முன்னின்று  வரவேற்கிறது
இளங்குயில்களை...

சன்னல்  கண்ணாடியில்
புகை பரவும்
குளிர் இரவில்
பிஞ்சு
விரல்கள் வரைந்த
புன்னகை பொம்மையில்
மிளிர்கிறது யாழின்
இன்பம்....

பனிரெண்டு சுவர்களுக்குள்

தொடங்கப்பட்ட
புதிய அத்தியாயத்தில்
சின்ன
கொலுசுகளில்
பட்டுத் தெறிக்கும்
அவளின்
அப்பா அப்பா
செல்ல சிணுங்கல்களில்
மிளிர்கிறது என்
இன்பம்.....

19 Oct 2010

பின்னொரு நாளில் முடிவில்லா கவிதை...




ஒரு மழை துளி - சிந்திய
துகள்களின் முகைகளில்
அவள் -
உதறிய
புன்னகையின் (ஜ)சரிகைகள்
புகைப்பட பிக்ஸ்சல்களாய்

எதிர்ப்பார்பின் ரகசியங்கள் தித்திக்கும்
ஓர் அந்தியில் ஜனனித்த
அவள் -
காலடி  காட்சிகளில்
கூட்டல் பெருக்கல் கற்கும்
துள்ளிய மானின் சில புள்ளிகள்

முரசு கொட்டி
முப் பணிரெண்டு பௌர்ணமிகளில்...
அவள் - விதைத்த
ஆனந்தத்தின் வலியிலும்
வலியின் ஆனந்தத்திலும்
நிலவின் மடியில்(ன்)
யாசிப்பு பிரபஞ்சம்...

துண்டு துண்டாய்

சிதறிக் கிடக்கும் (என்)
இயமப் பிறழ்வுகளில்
அவள் -
நியமப் புணர்வுகளுள்
வழிந்து நனைக்கும்
யாழின்
அரங்கேற்றங்கள்
பின்னொரு நாளில்!

3 Oct 2010

மிதக்கும் நினைவின் கனம்...



நினைவின் கனத்தோடு விழும்
மழை துளிகளில்
கலைக்கப்படும் 
குள அலைகள்
மோதும் இருகரைகளில்
அமர்ந்திருக்கிறது துடிக்கும்
மனமிரண்டின் கால் தடங்கள்...

அவள் 
ஏக்கம் பேசும் விழிகள்
சுமக்கும் காகித கப்பல்
மேலும் கீழும் புதைய 
கரை சேருமோ
சுரந்து மிதக்கிறது பதற்றம்
 
இப்பொழுது
பெற்றவள் அப்பா என்கிறாள்
பெற்றவன் அம்மா என்கிறான்
தேவை ஒன்றாகிறது
இருவருக்கும்...



27 Sept 2010

தொடுகோடு



1.
ஒரு பெண்
ஒரு மகள்
மூன்று பெண்...



2.
யன்னல்
மனசு
கட்டியணைப்பு
நேர்கோடு...



3.
ஒரு ராஜகுமாரி
ஒரு ராஜகுமாரன்
அவர்களுக்கு
ஒரு ராணி...
.

19 Sept 2010

வாழி னிக்கும்



தொடரும் அலை
மனப் பாறை
முட்டி
ஈரக் காயம்
கரைய
சுமக்கும் மனசு
நினைவுக் கடல்
அனைத்தும் கடக்கும்

நீல மங்கை
முத்துக் குவியல்
யாழ் னகை
அள்ள ததும்பா
மகளும்
பெற்றவளும்
வழி புரியும்

நேச உஷ்ணம்

செதுக்கும் வைரம்
பனிக் கோடை
காலம்
யன்னல்
இடுக்கு ழையும் 
நொடிகள்

தினம் நகரும்
பறவை
தரை தேடும்
பார்வை
கரு விரியும் 
வாழி னிக்கும்

17 Aug 2010

ஈங்ங்கங்ங்கிகி.....அஆஆ...அப்பா



வேலை வன்ம பளு
தனிமை உளி விரக்தி
கருத்தரிக்க பிரசவம் கிறுக்கல்
திங்கள் வெள்ளி இருள்
சனி விடியல் என்அகம்
பத்தும் எட்டும் சேர
“ஈங்ங்கங்ங்கிகி.....அஆஆ...அப்பா”
மழலை மொழி எனை
பெற்றெடுக்க
யாழ்முகம்...

29 Jun 2010

ம‌ரித்துப்போகும் உயிர‌ணுக்க‌ளும்

வெற்றிடங்களில் தொலைத்த இரவுகள்
இமைகளுக்கிடையில் பகடையாடும் ஊமைவிழிகள்
த‌கித்து உமிழ்கிற‌து நெஞ்ச‌ம்

புரிய‌கூடும் -
என் கால்க‌ளை க‌ட்டிய‌ணைக்கும் பிஞ்சு விர‌ல்க‌ளை
க‌ன‌வுக‌ளில் க‌விதைக‌ள் வ‌ரையும் ம‌ழ‌லை புன்ன‌கைக‌ளை
காணா த‌ருண‌ங்க‌ள் -

உச்ச‌ந்த‌லையில் ம‌ரித்துப்போகும் உயிர‌ணுக்க‌ளும்
உள்ள‌ங்காலில் புதைந்துபோகும் நிக‌ழ்வுக‌ளும்
விலாவை உரித்துப்போட்ட‌

நிராக‌ரித்த‌லின் வ‌லி
ஒர் நாள்
உன‌க்கும்!