Showing posts with label தனிமை. Show all posts
Showing posts with label தனிமை. Show all posts

3 Oct 2010

மிதக்கும் நினைவின் கனம்...



நினைவின் கனத்தோடு விழும்
மழை துளிகளில்
கலைக்கப்படும் 
குள அலைகள்
மோதும் இருகரைகளில்
அமர்ந்திருக்கிறது துடிக்கும்
மனமிரண்டின் கால் தடங்கள்...

அவள் 
ஏக்கம் பேசும் விழிகள்
சுமக்கும் காகித கப்பல்
மேலும் கீழும் புதைய 
கரை சேருமோ
சுரந்து மிதக்கிறது பதற்றம்
 
இப்பொழுது
பெற்றவள் அப்பா என்கிறாள்
பெற்றவன் அம்மா என்கிறான்
தேவை ஒன்றாகிறது
இருவருக்கும்...



6 Sept 2010

செந்நிற தூறல்கள்



வானவில்லிற்கு முந்தைய தருணங்கள்
வெள்ளி மணிகள்
செந்நிற தூசிகள் - அவள்
நினைவுகளின் தூறல்கள்!

நிசப்தமான மர அமர்வு - தனித்த
நிழலுடன் உரையாடுகிறது
வான் வளி வழி
துரத்தில் நட்சத்திரம் - இரண்டு

ஈரம் படிந்து
அரிக்க தொடங்குகிறது
மனசு -
அலைகளாய் நினைவுகள்

இருதயத்தின் நாடிகள்
குடிபுகு முகபாவங்கள்
என்னுள் வரையப்படும் - அவள்
இதழ் ஓவியங்கள்...

10 Aug 2010

நான் நீ அலை

 
 
கண் முன்னே பரந்து விரியும் கடல்
நாளங்கள் ஊட வளி
உனை தோள் அணைக்க‌ துழாவும் கரம்
இப்பொழுது
மூன்றாம் மனிதனாகிறது அலை
 

8 Jul 2010

நரைக்கூடி கிழப்பருவமெய்தி

பாவாடை தாவணி புகைப்படம்
பூப்பெய்த நொடி வெட்கம்
சட்டென திருப்பும் ஓரப்பார்வை
கூந்தல் நகர்த்தும் பிஞ்சு விரல்
வெள்ளை உடை புன்னகை
தோள் சாயும் நட்பு
கரம் அழுத்தும் மெல்லிய அச்சம்
எதிர்பாரா இதழ் பதிப்புகள்
நெற்றி முகர்க்க வளரும் பாசம்
முடி கலைக்க வழியும் காதல்
காலைநேர விழிவிரியாமுன் முத்தம்
முகம் புதைக்கும் கண்ணீர்

இப்படியாக

எனை கரைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
உருகி வடியும் நினைவுகளாய்
எதிர்கால ஓவியத்தில்

நீயோ

கடந்துபோகிறாய்
மறந்துபோகிறேன் - திரும்புகையில்
மறைந்துபோகிறாய்

நீ உதிர்த்துவிட்டு போன
பனித்துளி இதழ்விரிப்புகளில்
பாவிமனம் கரையுதடி

என்றோ தொடங்கிய
மோக ஆட்டங்கள்
தனித்திருந்த பொழுதுகளில்
சுருதியில்லா முகாரி கசிந்துக்கொண்டிருக்கிறது
இதயக் கூட்டில்

என் மௌன யுத்தத்திற்கு
தீனி போட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன
புணைதலில் தப்பித்த
காற்றலைகளின் கதைகள்

செதுக்கிப்போட்ட பிரிய ஓலைகள்
தூது அனுப்பிய கூண்டுக்கிளி
காலந்தவறா குறிஞ்சிப் பூக்கள்
கைமறந்த மூக்கு கண்ணாடி
வழித்துணையாய் கைத்தடி
உயிர்நீத்து உதிரும் ரோமம்

அடி போனது போகட்டும்

நம் நிழலுடன் உரவாடிக்கொண்டிருக்கிறேன்
என்றாவது ஒருநாள் நீ வருவாய் எனத் தெரியும்!

29 Jun 2010

ம‌ரித்துப்போகும் உயிர‌ணுக்க‌ளும்

வெற்றிடங்களில் தொலைத்த இரவுகள்
இமைகளுக்கிடையில் பகடையாடும் ஊமைவிழிகள்
த‌கித்து உமிழ்கிற‌து நெஞ்ச‌ம்

புரிய‌கூடும் -
என் கால்க‌ளை க‌ட்டிய‌ணைக்கும் பிஞ்சு விர‌ல்க‌ளை
க‌ன‌வுக‌ளில் க‌விதைக‌ள் வ‌ரையும் ம‌ழ‌லை புன்ன‌கைக‌ளை
காணா த‌ருண‌ங்க‌ள் -

உச்ச‌ந்த‌லையில் ம‌ரித்துப்போகும் உயிர‌ணுக்க‌ளும்
உள்ள‌ங்காலில் புதைந்துபோகும் நிக‌ழ்வுக‌ளும்
விலாவை உரித்துப்போட்ட‌

நிராக‌ரித்த‌லின் வ‌லி
ஒர் நாள்
உன‌க்கும்!