நான் நீ அலை

 

 

கண் முன்னே பரந்து விரியும் கடல்

நாளங்கள் ஊட வளி

உனை தோள் அணைக்க‌ துழாவும் கரம்

இப்பொழுது

மூன்றாம் மனிதனாகிறது அலை
 

களவாடிய பொழுதுகள்

இது அல்ல அது

அணியும் ஆசைகளில்

மாறிய ஆடைகள்

உடல்தழுவ ஒளிரும்

அவள்

விரல்பட்ட கோலங்கள்

ஏக்கங்கள் தேங்கியப் பக்கங்களில்

காத்திருத்து கரைகிறது

என் விழிஇரு துருவங்கள்

உரவாடிய நிலவு விட்டுச்செல்கிறது

அவள்

இரவுகளில் நீச்சம்பெற்றக் கனவுகள்

இதயங்கள் தைத்த

ஒற்றையடிப் பாதையில்

பயணிக்கிறது நினைவுகள்

சற்றே

இளைப்பாறும் இமைகளுக்குள்

அவள்

இமை திறந்து நகைக்கிறாள்

நுனி மூக்கை நழுவி

தெறிக்கிறது

மழையின் துளிகள்

ஈரத்தின் வாசனைகளில்

அவள்

இதழ் பதிப்பின் ஸ்பரிசங்கள்

என்றாவது கடக்கும்

கவிதையெனும்

நேசத்தின் மறுமொழிகள்

மூழ்கிப்போகும் தருணங்களில்

அவள்

என்விரல் பிடித்துத்திருத்திய கொம்புசுளிகள்

 

ஆதி முதல் அந்தம் வரை

ஜனனிக்கும்

இறப்புக்கும் பிறப்புக்கும்

நடுவில்

துடிக்கும் உயிரின் நாடியாய்

அவள்

களவாடிய பொழுதுகள்....

நண்பர்கள் தின கவிதை

KRP அண்ணனிடம் நண்பர்கள் தின வாழ்த்துக் கவிதை ஒன்று கேட்டிருந்தேன்... அவர் அனுப்பி வைத்த கவிதை உங்களுக்காய் அவர் அனுமதியுடன்...

----------------------------------------------------------------------

சிறு பிள்ளை விளையாட்டென

பள்ளிக் காலங்களில் தொடங்கும் நட்பில்

இன்றைக்கும் நினைவுகளில்

நட்பின் குறும்புகள்...

ஆறாம் வகுப்புக்கு முன்

சின்ன பள்ளிக் கூடம்..

அதற்கு மேல் பனிரெண்டு வரை

பெரிய பள்ளிக் கூடம்..

நட்பில் ஒரே பள்ளிதான் எப்போதும்..

பனிரெண்டு வரை படித்தவர்களில்

அத்தனை பேரும் தொடர்பில்லை ..

ஆனால் இத்தனைக் காலமும்

கூட வரும் சில உயிர் நட்பு...

காதலை யாவரும் முதலில்

பகிர்வது நட்பிடமே,

அதனை சுமந்து திரிவதும் நட்புகளே..

பாதைகள் தடம் மாற

பிடித்து இழுத்து பயணங்களை தீர்மானிக்கும்

நட்புகள்

வாழ்வின் அற்புதம்..

என் துயரம்

என் சந்தோசம்

என் உயர்வு

என் தாழ்வென

நட்பின் தீர்மானங்களில் நான்...

சில குறைகள்

சிலர் எதிரிகள்

ஆனாலும் என் நண்பர்கள் இருப்பதாலேயே

சந்தோசமாக இருக்கிறேன்

நான்..

--------------------------------------------------------------

KRP அண்ணனுக்கு எனது நன்றிகள்....

சிநேகத்தின் உதிரங்களே......

கவிதைகளின் வழிகளில்

கனவுகளை வைக்கவில்லை

காலமெல்லாம் கலையாமல்

கரைந்திருக்கும்

நட்பை அல்லவா விதைத்தோம்

அன்று

வள்ளுவனும் இளங்கோவும்

வடித்த உறவுக்கு

இன்றும்

கோடானக் கோடி தோழமையின் அணுக்கள்

உயிர்க் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறதே....

பிறக்கையில் தாய்ப்பாலும்

நடக்கையில் நட்பின்பாலும்

சுவாசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்...

இலையுதிர் பொழுதுகளும்

இமை மூடும் தருணங்களும்

மெல்ல வந்து போகலாம்

நெஞ்சினில் புதைந்த மலருக்கு

உரம் ஊற்றிய

அன்பின் நேசக்கரங்களே

உங்கள் நினைவுகளுடனே

பூக்கும் இந்த

பூவிலிருந்து உதிரும்

ஓவ்வொரு இதழ்களும்

சிநேகத்தின் உதிரங்களே......  

--------------------------------------------------------------------

நட்பின் அன்பு உறவுகளுக்கு என் நண்பர்கள் தின நல்வாழ்த்துக்கள்

நேசக்கடவுளென உள் புகுந்தவள்

நிலவொளி நீண்ட இரவுகளில்

என்றும் சேரா தண்டவாளங்களில்

சேர்ந்தே அமர்ந்திருக்கிறோம்

கரைந்துப் போன மணித்துளிகளில்

கறை படியா உறவினை வளர்த்திருக்கிறோம்

குறிஞ்சிப் பூக்களைக் கொண்டு

பாலைவனச்சோலையில் நடனமாடுகிறாய்

நேசக்கரம் நீட்டி காதலின்

கண்களால் ஓவியம் தீட்டிக்கொண்டிருக்கிறாய்

நானோ

நிஜங்களின் நிழல்களில்

உனக்கானக் கவிதைகளுக்கு

பிரசவம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்

இன்றும்

நிலவொளி நீண்ட இரவுகள்

தனிமைப் பனிகடல் உருகி எரிகிறது - என்

உணர்வு சருகுகளில் குளிர் காய்கிறாய்

மௌன சப்தத்தில் இணைதலின் பாடல்கள் பிறக்கின்றன

உயிரணுக்களின் மரண ஊர்வலத்தில்

வாசித்துக்கொண்டிருக்கிறாய்

புனைந்துக் கிடந்த நொடிகளை அழைத்துப்பேசுகிறேன்

உந்தன்

கோரப்பற்களுக்கு உதிரத்தால் தாகம் தனிக்கிறாய்...

கட்டளைகள் ஏற்று வளைகிறேன்

துரோகி முத்திரையால் முறித்து விளையாடுகிறாய்

நீயோ

முகில்கள் வற்றிய ஒரு பாலைவனப் பகலில்

கருவேல நிழலடியில் -

பிரிதலின் கடிதப் போக்குவரத்திற்குக் கொடியசைத்தாய்

நேசக்கடவுளென உள் புகுந்தவள்

என் காதலின் சாம்பல்களை

புசித்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.....